Verslag bijeenkomst op 4 april gemaakt door Sylvia Klaver
Op weg naar de bijeenkomst, vielen Lisa en ik vaak stil, bij het overdenken van de enorme groei, waarde en rijkdom, die het werk van Sonia in ons beider leven geeft. Zoveel jaren waren we meegegroeid in de aquariusmystiek en zijn daar bijzonder dankbaar voor. Nu gingen we weer op weg.
Toen we binnenkwamen, vond ik het fijn om zoveel vertrouwde gezichten te zien. Je kon voelen, dat we met elkaar iets hadden opgebouwd. Er was zoveel liefde en hartelijkheid naar elkaar toe, en ook stille pijn om het loslaten van een dierbare. Het is zoals Gea in de bijeenkomst zei: het doet ook zeer.
De stoelen waren in een geopende cirkel neergezet met in het midden een prachtige bos bloemen. Er was daardoor een openheid en een verbinding te ervaren. Dat raakte me. Toen de mensen binnenstroomden en het moment kwam, dat iedereen zijn plek had gevonden, begon Aat te spreken en de hele ruimte werd muisstil. Je kon de aanwezigheid van Sonia voelen en weer werd ik geraakt en ontroerd door de openheid waarmee Aat over Sonia en zijn huwelijk sprak. Over herinneringen en de enorme gebeurtenissen die in hun leven hadden plaatsgevonden. Over de troost die hij ervaarde, toen zijn dochter hem wees op het kosmisch huwelijk dat blijft bestaan. Over het afscheid van Sonia en de uitwisseling van oogcontact wat hem zo goed had gedaan. In een flits zag ik weer al die beelden van de uitvaart. Ook de duif die heen en weer liep, de zon die doorbrak! Wat een bijzondere dag was het. Het was zoals Aat zei: het afscheid leek ook op een bruiloft. Er was een heel vreugdevolle stemming. Aat vertelde dit alles zo mooi, dat het leek alsof zijn spreken zich verdiept had.
Daarna deelde een aantal mensen hun ervaringen en hun dankbetuigingen aan Sonia. Ik vond het prachtig hoe Gea op haar bekende wijze meedeelde, dat je de gouden Veer die Sonia ons geeft, wél om moet zetten in handelen. Anderen spraken over de moed van Sonia en dat ook zij soms niet durfde. Maar het toch deed!
Toen even later de muziek begon te spelen, voelde ik een energie gelijkwaardig aan die, wanneer Sonia samen met ons de energie opbouwde en je de Christuskracht kon ervaren. Het was een verbinding die zo goed aanvoelde. Zo bekend, en tegelijkertijd besefte ik ook, dat we met elkaar waren samengekomen om te gaan samenwerken en de nieuwe opstanding, het nieuwe Pasen te verdiepen en te aarden. en ieder op zijn eigen wijze uit te dragen. Colette sprak over het nieuwe Pasen, de nieuwe opstanding, de nieuwe arken, de nieuwe mens, de verdiepte geest Gods, de goddelijke mens en zijn evolutie. Een prachtige samenvatting en verdieping was het voor mij.
Na de pauze werd er een stukje gedraaid van de cd “een feest van opstanding”, de themadag van Pasen 2006. Het horen van Sonia's stem bracht een enorme herkenning en verbinding teweeg. Ook een enorm respect heb ik voor de weg die Sonia is gegaan en dat ze de moed en de kracht heeft gemobiliseerd in zichzelf om door te gaan en haar opdracht te vervullen. Tegelijkertijd was ik mij ervan bewust, dat we via Sonia aangesproken werden op het opnieuw tot ons te nemen van dat, wat de hernieuwde taken van de ziel zijn. Dat we de persoonlijkheidsevolutie hebben afgesloten ofwel, behoorlijk teruggedrongen hebben, en dat we de zielenevolutie zijn ingegaan. Daar horen de nieuwe taken bij. Voor mij voelde dat ook aan als een verdiepte opdracht, om ook verantwoordelijkheid daarvoor te nemen.
Even later nam Boudewijn ons mee in een prachtige meditatie waarin werd gewezen op het belang van de open cirkel, waar alles toegankelijk is. In een open cirkel kan alles in en uitstromen. Prachtig. Er werd gewezen op het toegankelijk maken van deze mystiek en dat de aquariusmystiek een schatkist is, waarin de hele aquariusmystiek en hoger ingebed is. Ik dacht nog even: wat een prachtig symbool, de goddelijke Schatkist, met daarop de gouden Vaandel van de overwinning. Toen ik in gedachten het deksel opende, zag ik de Rozen, Diamanten, Aronskelken, de gouden Harten en nog veel meer liggen. De gouden Veer lag bovenop. Wat heeft Sonia in samenwerking met de Schepper, ons veel gegeven, dacht ik toen nog.
Er was daarna een moment dat we allemaal gingen staan als teken, dat we bereid waren om als kosmisch mens te gaan staan. Speen uit, luiers af, schop onder onze kont, je hoorde het Sonia zeggen. Het voelde, dat er een bereidheid was tot samenwerken en een bereidheid tot verdere ontwikkeling, zelfreflectie en te groeien in deze mystiek. Iedereen die stond, koos ook echt om te gaan staan. Staan in de nieuwe opstanding als werkers die hun licht willen bundelen en op hun eigen wijze willen uitdragen. In het leven uit willen zetten. De hobo van Gabriël klonk zo diep en krachtig alsof hij naast je speelde, zo mooi.
De opstandingsenergie had zich weer verder verdiept, verhoogd en verankerd. Met elkaar, met Sonia hadden we er een prachtige dag van gemaakt. En hoe sereen, omhullend en liefdevol was de energie toen de Schepper ons toezong, dat we zijn precious child waren Er rolden bij veel mensen, waaronder ik, de tranen over de wangen. Echter, ik voelde geen verdriet, maar een warme vreugde.
Op het eind klonk, zoals Aat het zo leuk uitdrukte: het clublied van de aquariusmystiek: “Bridge over troubled water” van Simon en Garfunkel. We stonden daar met elkaar, hand in hand. Met elkaar vormden we in liefde en eenheid die brug die over het troebele, woelige water ligt. En ik weet zeker, dat de Gouden Condor daar tussenin stond.
Door het samenkomen met elkaar en een opbouwende kracht te vormen, kon de uitstorting van deze nieuwe opstandingsenergie, de verdieping en bekrachtiging ervan op 4 april gerealiseerd worden.
Hartegroet Sylvia Klaver
