Toen Sonia in 1946 geboren werd, wees niets erop dat zij paranormaal begaafd was of in de toekomst een mystica zou worden. De start van haar leven was volkomen normaal te noemen. Zij werd geboren in een gewoon gezin en werd met liefde en zorg omringd. Ze groeide buitenkerkelijk op, waardoor er in haar jeugd geen sprake was van enige religieuze indoctrinatie. Ze ontwikkelde zich tot een blijde tiener, die nadat ze haar HBS-B diploma gehaald had één van de eerste vrouwelijke computerprogrammeurs van Nederland werd. Aan die carrière kwam na drie en half jaar een eind toen ze op 21-jarige leeftijd trouwde. En naar de normen van die tijd, was ze op vierentwintigjarige leeftijd moeder van een zoon en een dochter. Het: ‘En ze leefde nog lang en gelukkig…’ zou hier van toepassing geweest kunnen zijn, ware het niet dat het leven andere plannen met haar had. 

Bewustwording

Door een lange weg van ziekte in haar prille gezin werd Sonia op jonge leeftijd gelouterd en mocht zij al vroeg de vele emoties rond lijden aan den lijve ondervinden. Ziekenhuis in, ziekenhuis uit in de diverse landen waar zij woonde of op vakantie was; operatie op operatie, therapieën, regulier of alternatief, volgden elkaar steeds maar weer op. Sonia kreeg een spoedcursus ‘Hoe houd ik mijzelf onder zware omstandigheden staande?’ en ‘Hoe blijf ik in het leven geloven?’ Haar bewustwording werd met kracht ter hand genomen en haar zoekweg werd gedreven door haar diepe weten: en tóch is het leven liefde! Zij besloot op haar zevenentwintigste dat ze – ondanks alles wat het leven op haar pad bracht – in de liefde van het leven zou blijven geloven en dat ze die liefde zou vinden!

Zo begon haar zoektocht naar waarheid en liefde, maar ook naar de rechtvaardigheid van het leven. Zij had immers genoeg ellende doorleefd om te weten dat in het leven niet alles gelijk verdeeld was. Eerst maakte zij kennis met de denkbeelden van de Nederlands Hervormde kerk, waardoor zij een godsbesef in haar leven adopteerde. Vervolgens ontdekte zij de leer van karma en reïncarnatie, waardoor het leven voor haar meer aan rechtvaardigheid won. Ook leerde zij mediteren. Daardoor mocht zij de liefde van het leven in haarzelf vinden en ontwikkelden haar paranormale gaven zich.

Zij besloot een opleiding voor yogadocente te gaan volgen en zocht een opleiding waaraan een goeroe verbonden was, die haar opleiding ter hand wilde nemen. Toen zij echter al snel ontdekte dat deze goeroe in hele andere zaken dan haar spirituele ontwikkeling geïnteresseerd was, maakte de teleurstelling haar duidelijk dat het yogadocentschap niet voor haar weggelegd was. Mede door deze negatieve ervaring besefte ze dat géén mens buiten je, of géén religie of instantie naast je, je ware leermeester is. Ze besefte dat de waarheid en de liefde van het leven in élk mens aanwezig is en dat hij deze door meditatie zelf zou kunnen ontsluiten. 

Op zoek naar de innerlijke meester

Ze besloot haar verlangen naar het yogadocentschap en naar een persoonlijke goeroe los te laten en in plaats daarvan hing ze de bekende foto van Jezus, afkomstig van de lijkwade van Turijn, in haar meditatiekamertje op. Ze dacht daarbij: U, mijn vriend, U hebt het raadsel van het leven begrepen en in uzelf ontsloten. In U stel ik mijn vertrouwen; wijs mij alstublieft de weg. Leer mij hoe ik leven moet en werken mag. En onbelemmerd door religieuze indoctrinatie ging zij hierin op weg. Dag in, dag uit mediteerde ze voor deze foto. Jaar in, jaar uit. En toen Sonia – doordat ze door meditatie de gave tot genezing in haarzelf ontsloten had – als magnetiseur begon te werken, werd deze roep alleen maar krachtiger. Meester, leer mij toch hoe ik werken mag…

Tot op een dag, tweeëneenhalf jaar later, toen zij in de avondschemering bij een langzaam uitdovende kaars weer voor deze foto op dit thema zat te mediteren, zij ineens – terwijl er een zeer intense aanraking door haar heentrok – innerlijk hoorde:  

Als je Mij door je heen laat werken, wordt je kleine stompje kaars een immens licht!

En het kleine stompje kaars, dat reeds aan het uitdoven was, flakkerde ineens heel hoog op en verspreidde een enorm licht dat de hele kamer, waar het inmiddels aardig donker geworden was, vulde. Het licht was zelfs zo intens dat het door haar gesloten ogen heendrong.

Zij opende verschrikt haar ogen, doofde het kleine stompje kaars dat zoveel licht verspreidde en stak direct een nieuwe aan en begon te twijfelen aan wat zij ervaren had. Door de twijfel verwierp ze wat ze gehoord had en vervolgde haar meditatie… Leer mij hoe ik werken moet… Totdat hetzelfde fenomeen zich herhaalde, maar ditmaal met de nieuw aangestoken kaars. Weer hoorde ze de woorden: ‘Als je Mij door je heen laat werken, wordt je kleine stompje kaars een immens licht! ’. En zo vond zij haar Meester als een innerlijke Geliefde in haarzelf. 

Een gerichte spirituele opleiding begint 

Vanaf die dag werd Sonia (zij was toen 34 jaar) met tussenpozen – doch heel gericht – van binnenuit door Hem geïnspireerd. Vanaf die dag is haar spirituele ontwikkeling ook heel snel gegaan. Want door haar gerichtheid op de Christus in haarzelf ontwikkelden zich bijna alle paranormale gaven. Zij werd onder andere helderhorend, heldervoelend en helderziend en ontwikkelde de gave tot genezing. Zij mocht (door Hem overschaduwd) geïnspireerd gaan spreken en leerde in voorgaande en toekomstige levens te kijken. En heel langzaam opende zich de poort naar de akasha van het leven, waar zij in de universele waarheid van het leven mocht leren schouwen. Daardoor zou ze zich als een mystica gaan ontpoppen.

Gaande op deze weg leerde Sonia langzaam haar gehechtheid aan haar paranormale gaven los te laten. Zij begreep dat haar gaven slechts bedoeld waren als werktuigen waarmee haar universele leiding (de Christus, later de Schepper) met haar kon communiceren en waarlangs mystieke kennis vanuit de akasha van het leven diep in haarzelf kon worden overgedragen. Inmiddels was haar praktijk als magnetiseur flink uitgegroeid. Zij was van een magnetiseur, een paranormale genezer en zelfs een spirituele genezer geworden. Door haar toegang tot de akasha begon haar genezend werk steeds universeler, zelfs holistisch, te worden. Maar uiteindelijk begreep zij dat zij een geboren mystica was, die geroepen werd de taken die daarmee verbonden zijn aan te gaan en vorm te geven. Zij sloot haar praktijk en begon aan haar levenswerk.

In onderstaande lezing, gegeven op 6 oktober 2008 in Ridderkerk, vertelt Sonia over haar weg.
Lezing L149