Juli 2004
Van over de horizon komt er een immens licht naar ons toe. Een fontein van licht, die zoveel werveling met zich meebrengt dat op aarde de onderste steen boven zal komen…
Maakt deze zin ons bang of kunnen we er ook vreugde in zien? Worden wij slachtoffer van dit licht of omarmen we het met ons bewustzijn en daagt het ons uit om hier iets goeds en wezenlijks mee te doen? De grote zon die op ons afkomt, brengt ons immers slechts de vreugde, vrijheid en vervulling die ons 24 mei 2003, tijdens het feest van de Opstanding van het Leven, was beloofd.
In de tijd die op 24 mei 2003 volgde, opende het keelcentrum van de schepping zich (de Ark van het Woord), waardoor Kerstmis 2003 het lagere zijn van deze Ark: de Universele Vreugde over het leven kon worden uitgestort. En nu deze inmiddels is geaard, is deze vreugde – als we er maar voor open willen staan – al duidelijk in ons te voelen. En uit de fontein van licht die op ons afkomt, zal Kerstmis 2004 de Universele Vrijheid geboren worden, waardoor ons uiteindelijk de Vervulling ten deel zal vallen.
Waarom zouden we dan bang zijn? Weten we ons dan niet beschermd, veilig, ja zelfs geliefd? Hebben wij dan geen anker in ons, een rots van Behoud? Dan hoeven wij toch niet bang te zijn voor de grote vernieuwing die op onze weg wordt gebracht.
Angst wordt geboren uit afgescheidenheid: het afgescheiden zijn van de grote Hand die ons voedt en beschermt. De mens die zijn anker niet vertrouwt, wordt bang en zegt: “Welke rampen zal ik nu weer over me heen krijgen?” Maar de mens die vol vertrouwen is, zegt: “Kom maar vreugde, vrijheid en vervulling, maak het leven maar nieuw! Ik sta open voor de vernieuwing die wordt gebracht. Door mee te bewegen met de stroom is me al zoveel goeds aangereikt. Ik geef me over, ik voel me veilig bij het leven en bij de Hand die het leven beroert.”
De kracht van overgave
Door overgave komen we in ons zijn en als we in ons zijn staan, gaat de uitzuivering die deze grote liefdevolle verheffing met zich meebrengt, langs ons heen. Dan krijgen we alleen de groei die deze brengt. We worden dan opgetild en het nieuwe kristalliseert dan – zonder calamiteiten – in ons leven uit. We zitten dan in het stille hart van de orkaan, die zoveel verandering brengt.
Door zo in het leven te staan, zullen we niet alleen veilig groeien, maar ook een hele grote ordening om ons heen brengen, waar duizenden mensen van zullen profiteren. Zo zullen we dienstbaar zijn aan het leven en aan onze medemens en zullen we dienen in het leger van licht dat de opstanding zal bewerkstelligen die, vanuit de fontein van licht die op ons afkomt, in het leven wil ontstaan.
Zo zullen wij verzachting en transformatie brengen en ordening zijn waar chaos dreigt te ontstaan. Zo zullen we het karma vereffenen dat door de grote kracht van dit licht uit het diepste levensbewustzijn wordt verdreven. Zo zullen we in diepe overgave aan de stroom van het leven een steunpilaar voor het leven zijn. Tenminste, als we ons niet identificeren met angst, narigheid, dood en verderf, kortom: ellende.
Het omzetten van de knop
Natuurlijk hoef je je ogen niet voor narigheid te sluiten, maar je hoeft toch ook niet mee te vibreren met negatieve trillingen? Je kunt je emoties hier toch uit terugtrekken? In plaats van mee te huilen met de ellende kun je – door te zijn – hiervoor een gigantische bron van transformatie zijn. Je hoeft slechts een knop in jezelf om te draaien: de knop van gehechtheid aan het negatieve, die al eeuwen staat op: oh wat ellendig, wat zielig, wat naar toch! Je doodt daarmee de werking van de kracht van Liefde en Vreugde. Je snijdt daarmee de weg af naar de Universele Vrijheid van geest die zal komen en van de vervulling die op ons wacht.
Wij hebben hierin een keus. De keus of we aandacht blijven vragen voor de moeilijke en belastende zaken van het leven of dat we onze emoties hieruit terugtrekken, waardoor liefde en vreugde van binnenuit in ons op kunnen borrelen. Wij kunnen kiezen of we de grote zon die aan de hemel opkomt een bron van zuivering en emoties zullen laten zijn (vissentijdperkspiraal) of dat deze een bron van vreugde en geluk wordt (aquariustijdperkspiraal). Alleen wijzelf kunnen deze knop omzetten.
Van pessimisme naar optimisme
Buig je geestesgesteldheid om: leer positief te denken. Buig je pessimisme om naar optimisme! Leer je ja-maren te doorbreken. Wil je eeuwig een hel op aarde blijven creëren of kies je voor de opstanding die in je genen is gezaaid en elke dag verder versterkt wordt? Zet de knop dan om! Pak jezelf aan, doorbreek je negatieve verwachtingspatronen en draai je negatieve spiralen om.
Ja, dit vraagt heel wat, daar ben ik me volledig van bewust, maar eeuwig naar hulpverleners te moeten gaan, vraagt ook heel veel. En al die ellende op je weg vreet energie. Investeer niet meer in zakdoeken. Richt jezelf op de prachtige werveling van licht die nu aan de horizon staat en de harten van de mensen zoekt die de knop in henzelf hebben omgedraaid. Dit licht wil niet zaaien op dorre grond!
Bloemen van Liefde en Vreugde
Besluit dat je akker ingezaaid mag worden met de Bloemen van Liefde en Vreugde en vecht om uit de dwingende spiraal van je emoties los te komen. Richt je op wat van over de horizon naar je toekomt. Voel je daardoor veilig en beschermd en durf deze kracht te aarden. Laat het zaad van deze bloemen dan opschieten in jezelf en geef het wortels.
Blijf aan het leven deelnemen, vlucht er niet voor. Als je boven je emoties blijft staan, in je veilige zijn, kunnen de bloemen wortelen. En jijzelf zult dit alles handen en voeten geven door gewoon te blijven leven op de plek waar je koos te zijn. Aanvaard jezelf, aanvaard je plekje in het leven. Voel je nooit zielig of tekort gedaan. Weet dat niets in het leven toeval is. Richt je op het goede, verwacht steeds het goede.
Wat een geweldige discipel voor het leven zul je daardoor zijn!
copyright: Sonia Bos
gebruik tekst toegestaan met bronvermelding
