April 2005

De taken van de verschillende natuurrijken op aarde zijn op elkaar afgestemd. Samen geven zij gestalte aan de evolutie, ook al doen ze dat elk op een verschillend bewustzijnsniveau.

Mens en evolutie

In 1989 kreeg de mens een dertienvoudig goddelijk bewustzijn. Dit betekent dat hij God gelijk kan worden en de goddelijke wil volledig tot uitdrukking kan brengen. Daarnaast kent hij zijn eigen vrije wil. Om de goddelijke wil tot expressie te kunnen brengen, zal de mens zijn vrije wil in de goddelijke wil moeten laten opgaan.

Zo is de mens een instrument geworden dat de goddelijke wil kan manifesteren en die, bij zijn creatie, dat ook als incarnatieopdracht heeft ontvangen. Hij is het evoluerend beginsel van het leven en draagt als zodanig de verantwoordelijkheid voor de evolutie van de aarde, maar ook van de schepping. Zijn dertienvoudig goddelijk bewustzijn is daarin het instrument.

Het dier en zijn bewustwordingsreis

In 1999 werd het persoonlijkheidsbewustzijn van het dier geactiveerd en ontving het ook een vrije wil. Het heeft nu een zevenvoudig bewustzijn, waarin het zijn individualiteit als dier kan voelen. Net als de mens mag het dier nu zijn persoonlijkheid tot ontwikkeling brengen en daarin zijn ego, zijn vrije wil, leren disciplineren.
Het dier is nu op het punt  van ontwikkeling aangeland waar de mens ten tijde van Noach stond. Door  Noach’s toedoen kreeg de mens de Ark des Verbonds aangereikt, werd het Verbond tussen God en de mens gesloten. Daarna ving zijn bewustwordingsreis aan. In 1999 bevestigde de Schepper een vergelijkbaar verbond met het dier, het Dieren-Ark des Verbonds. Daardoor werd de bewustwordingsreis van het dier geïnitieerd.

De mens en de inwijdingsweg

In 1989 werd de Spirituele Evolutie ingezet. Het hartcentrum van de schepping. werd geopend. In dit grote gebeuren werd de mens de kosmische mens, tevens werd zijn inwijdingsweg geïnitieerd. De mens kon door de inwijdingsweg zijn taak als evoluerend beginsel gaan begrijpen en vormgeven. En daar waar het dier nu zijn bewustwordingsreis mag aangaan, mag de mens de inwijdingsweg betreden om een werker voor het leven te worden.

De mens nam de verantwoordelijkheid voor de evolutie van het leven op zijn schouders en daarin zal hij in de relatief nabije toekomst worden ondersteund door het dier. En tegen de tijd dat het dier zover zal zijn dat het de mens in zijn belangrijkste taak naar het leven kan ondersteunen, zal het bewustzijn van de plant zover zijn gegroeid dat ook deze een individueel bewustzijn zal mogen ontvangen. Dan zal er ook een Verbond tussen God en de plant, een Planten-Ark des Verbonds, worden gesloten en kan ook de mens weer een stapje verder op zijn ontwikkelingsweg.

Om de goddelijke wil tot expressie te brengen, vormen de levensvormen op aarde een symbiose. Dit is van wezenlijk belang omdat de aarde het middelpunt van de schepping is. In dit middelpunt wordt een steeds sterker bolwerk van goddelijke wil, van goddelijk bewustzijn, tot ontwikkeling gebracht. De aarde heeft namelijk de taak de Veiligstelling van het Leven te worden. En deze taak wordt nu bij stukjes en beetjes verankerd en tot realisatie gebracht. De grote strijd die we momenteel op aarde zien, wordt geboren uit de zuivering die noodzakelijk is om dit alles te verwezenlijken.

De versnelling van de evolutie

Nu zult u misschien zeggen: “Wacht eens even, kijk eens hoe lang wíj nodig hebben gehad om een treetje op de ladder van de evolutie verder te komen? Nu het dier en straks de plant, om over het mineraal nog maar niet te spreken. Dit wordt een schier eindeloze – en dus hopeloze – missie!”

Vanuit het oude mensbeeld bezien is dit ook zo, maar de kosmische mens met zijn goddelijk bewustzijn heeft de mogelijkheid om via zijn hart de Universele Liefde: de Christus te openbaren en via zijn keel het Universele Licht: de Schepper. De mens kan nu door middel van zijn hart en keel de scheppingskracht hanteren om zélf de noodzakelijke versnelling in de evolutie teweeg te brengen! Zo brengt hij al het leven met grote kracht en met een grote versnelling naar huis.

Elk mens dat namelijk met de scheppingskracht gaat werken, brengt zo’n zuivering om zich heen teweeg dat op aarde de Veiligstelling van het Leven zal worden geboren en de evoluerende cellen: mens, dier, plant en mineraal met grote spoed op hun bestemming zullen aankomen. De evolutiesnelheid van het leven op aarde is enorm toegenomen. Nergens voltrekt zich de evolutie zo snel als juist hier. De aarde is het focuspunt van de evolutie, omdat van hieruit de verheffing van alles wat leeft zal worden aangezet.

De mens als Veiligstelling van het Leven

Het unieke instrument mens, met als taak de Veiligstelling van het Leven, is geboren. De hoogste Geest Gods  is over de kerstdagen (2004) in het bewustzijn van de mens geïncarneerd. Hij is daardoor het wezen dat vanuit het middelpunt van de schepping de grote ommekeer van de evolutie kan bevechten. Hij zet de involutie om in evolutie, onbewust in bewust en kwaad in goed. Hij brengt de ommekeer van het leven.

Er is een groot offensief gaande met als inzet het bewustzijn van de mens, de bewustwordingsreis van het dier, de bewustwordingsgroei van plant en mineraal. De aarde zal al haar onbewust zijn van zich afschudden en de mens zal haar daarin ondersteunen. Door zijn inwijdingsweg zal hij de Geest Gods op aarde vestigen. En omdat de aarde het dragende midden van de schepping is, zal – met behulp van de mens – de Geest Gods in alles wat leeft werkzaam worden.

De incarnatie van de Geest Gods in de materie voltrekt zich. De mens draagt de hoogste Geest al in zich en is een heel sterk instrument geworden. Hij moet zich slechts bewust worden van zijn aanzienlijke taken en zal daarin zijn broeder: het dier meenemen op zijn reis.

Opnieuw de loopplank over

Mens en dier zijn samen op weg. De mens is al toegelaten tot de bemanning van de Ark van het Behoud. Althans, de bewuste mens die in overgave gekozen heeft. Deze mag het dier – net als ten tijde van Noach – de loopplank van de Ark overbrengen. Hij mag het in de Ark van het Behoud brengen, het hartcentrum van de schepping, waarin het dier zijn hogere taken mag gaan verstaan.

Opnieuw is de mens zijn jongere broeders hoeder. Weer mag hij zijn broeder zijn nieuwe taken leren verstaan. Want nu de mens over de kerstdagen de hoogste Geest Gods heeft mogen beërven, mag hij met de Universele Christus mee in zijn Hemelvaart 2005. Daar mag de mens de taak ophalen het dier opnieuw een Ark binnen te leiden, de Ark van het Behoud. Diep in het bewustzijn van het dier (zijn genen) zal daar de taak van het Behoud van het Leven bijgetekend worden.

Ja, vanaf Hemelvaart (5 mei 2005) zijn mens en dier samen op weg om het behoud van alles wat leeft te bevechten. Mens en dier geven elkaar de hand. Lief dier, fijn dat je ons komt helpen en je de taak van het Behoud van het Leven ook op jouw schouders zult nemen.

Verder lezen:

De grote veranderingen in de natuur (boek GK 11)

copyright: Sonia Bos 

gebruik tekst toegestaan met bronvermelding