De Ark van het Zijn

Februari 2005

Een grote kracht van vernieuwing breekt los over de aarde. In het beeld dat ik mag zien is het net alsof er aan een nieuwe Ark wordt gebouwd. In de geest ligt Gods Plan al klaar. De hoogste Geest Gods is nu op aarde geland en alle Noachen van de aarde (werkers) zijn aan het timmeren: klop klop, klop klop… De Ark is bijna klaar.

Het is nog wat onwennig. De Kracht van de Afbraak, die in 2004 over het leven ging, had zoveel illusies de grond in geboord en we moesten zoveel loslaten. En dan ineens is die kriebel er weer om nieuwe dingen op te gaan zetten. Ik heb er weer zin in. Help, wat ligt er nog veel te wachten! Kom, ik moet nodig aan de slag.

Ineens stroomt het werk met grote stromen weer binnen en eigenlijk weet ik gewoon niet goed waar ik beginnen moet. Ik word er onrustig van. Zijn is dus het devies! Gaan naar je innerlijk Zijn en de stormen de stormen laten, de bergen werk de bergen werk. Steeds ga ik weer naar mijn innerlijke rust om te voelen wat er nog past en of het nieuwe dat toestroomt ook werkelijk de bedoeling is.

De Christus als leidsman

Het grote wapen, de Christus in ons, laat zich voelen in ons Zijn. Hij is de leidsman. Hij is onze Ark: de nieuwe Ark, die zojuist is gebouwd en nu in de stof op kracht wordt gebracht. En wij hebben Hem allemaal in ons. Want zo manifesteert de grote Kracht van de Opbouw, die sinds Kerst 2004 over het leven gaat, zich via ons, van binnenuit. Wij hoeven slechts te Zijn en de Kracht van de Opbouw is als een hoorn van overvloed die opborrelt en alles onder onze handen nieuw maakt.

Wij mensen zijn cruciaal voor het leven, wij manifesteren de Kracht van de Opbouw. Ons handelen, onze uitstraling en vooral ons Zijn zal bepalen hoe snel de nieuwe wereld wordt gebouwd. Hoe snel, maar ook met hoeveel transformatie, met hoeveel minder lijden.

Onze meest wezenlijke opdracht is nu Zijn. En met dit Zijn wordt al het leven dat met de kracht van de Ark van het Zijn in aanraking komt in de opbouw van het leven meegezogen. Want de Ark van het Zijn reikt ons vernieuwing en verzachting aan. Door de kracht van het Zijn komt met de opbouw ook een enorme kracht van transformatie van karma en van creatie naar het leven. Zo bouwt de nieuwe wereld zich in grote zachtheid op.

In de eerste maanden van dit jaar hadden veel mensen een grote behoefte aan rust. Rust om te kunnen Zijn en om te bezinnen hoe het anders in hun leven zou kunnen. Rust om ook de Ark van het Zijn in zich te laten vormgeven en de condities in hun leven te scheppen om meer vanuit hun Zijn in het leven te staan en niet meer zo te sleuren.

Minder is meer…

Ook mij werd gezegd niet meer te vechten, maar alles in te bedden in het Zijn. Daardoor zou de kracht van de Evolutie – het dragende Zijn – zich kunnen manifesteren en zou ik in het leven de wind weer mee krijgen. Zou ik in de rug worden geduwd, gedragen worden door de goddelijke hand. Het is tastbaar geworden in de laatste weken. De strijd is gestaakt, het werk is in Gods hand gelegd om het nog meer en dieper als voorheen te laten Zijn.

En… het lijkt in tegenspraak: het werk trekt juist aan! De winterslaap lijkt weer voorbij te zijn. De krokussen staan alweer boven de grond en kijk, daar zijn de narcissen ook al! De lentegroet van de opbouw van de nieuwe wereld is al tastbaar geworden. Ik houd van de Ark van het Zijn, het is weer lente geworden in mijn leven. Ik voel de prachtige belofte van de zomer die komt.

gebruik tekst toegestaan met bronvermelding